خبر مهم برای کارگران
کارکادو: یک فعال کارگری با تشریح انواع مرخصی، توضیح داد در هر نوع مرخصی مسئولیت پرداخت حقوق و حق بیمه بر عهده چه نهادی است.
به گزارش کارکادو به نقل از خبر آنلاین، محمد رضا فرزعلیان، فعال کارگری در پاسخ به این سؤال که چه زمانی کارفرما بابت مرخصی کارگر به او حقوق می دهد؟ نوشت: «کارگران در طول اشتغال خود به انواع مرخصی( استحقاقی، استعلاجی، زایمان، بدون حقوق، حج واجب و … ) نیاز پیدا می کنند، اما مرز میان آنها گاهی مبهم است. پرداخت حقوق و حق بیمه در هر یک از این مرخصی ها بر عهدهٔ کیست و چه ضوابطی بر هرکدام حاکم است؟ مرخصی نوعی تعطیلات خود خواسته یا لازم است که کارگر با عنایت به نیاز از آن استفاده می نماید.
تسنیم نوشت: تعدادی از مرخصی ها باید با موافقت حتمی کارفرما استفاده گردد و برخی دیگر احتیاجی به موافقت کارفرما ندارد. تعدادی از مرخصی ها با پرداخت حقوق توسط کارفرما هم راه است و برخی دیگر از جانب سازمان تأمین اجتماعی، حقوق به بیمه شده پرداخت می شود.
تعدادی از مرخصی ها هم نه کارفرما حقوقی پرداخت می کند و نه سازمان تأمین اجتماعی. در این چارچوب مرخصی ها و بیمه آنها، به شرح زیر تقسیم می شوند: الف: مرخصی همراه با حقوق توسط کارفرما1-مرخصی استحقاقی(ماده 66 قانون کار): این مرخصی مهم ترین فرجه زمانی جهت استفاده قانونی و شخصی کارگر از زمان کار است. مرخصی استحقاقی در طول سال 30 روز است که 4 روز آن جمعه است. ازاین رو کارگر سالانه از 26 روز مرخصی همراه با حقوق برخوردار می باشد.
استفاده از این مرخصی باید با موافقت کارفرما همراه باشد. در ضمن مرخصی کارفرما حقوق کارگر را پرداخت می کند و حق بیمه آنرا هم به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت می کند. کارگر مجاز است 9 روز از مرخصی سالانه خودرا به سال بعد منتقل کند. چنانچه کارگر به دلایلی نتواند از مرخصی خود به میزان ذکر شده استفاده نماید، باید پایان قرارداد تسویه شده و معادل ریالی آن پرداخت گردد، در غیر این صورت کلا سوخت می شود. در هر حال کارگر نمی تواند بالاتر از 9 روز از مرخصی خودرا ذخیره کند.
در قراردادهای مدت موقت با پایان مدت قرارداد، باید حقوق مرخصی های استفاده نشده به کارگر پرداخت گردد. برای اشتغال کمتر از یک سال، مرخصی استحقاقی به میزان مدت اشتغال درنظر گرفته می شود. برای کسانیکه در کارهای سخت و زیان آور مشغول به کار هستند مرخصی استحقاقی 5 هفته است. کسانیکه بصورت فصلی کار می کنند مرخصی استحقاقی آنها به میزان کارکرد آنها تعیین می شود. در طول مرخصی استعلاجی علاوه بر پرداخت غرامت دستمزد ایام بیماری توسط سازمان تأمین اجتماعی برای بیمه شده سابقه بیمه هم منظور می شود. 2- مرخصی اتفاقات زندگی: در صورت ازدواج و فوت یکی از نزدیکان، کارگر از 3 روز مرخصی همراه با حقوق برخوردار می شود. این نوع مرخصی حالت تشویقی داشته و حقوق کارگر توسط کارفرما پرداخت شده و حق بیمه آن هم به سازمان پرداخت می شود.
این مرخصی بابت ازدواج دائم و فوت همسر، پدر و مادر و فرزندان قابل استفاده می باشد. 3-مرخصی ساعتی: این مرخصی از مرخصی استحقاقی کارگر کسر می شود و مرخصی مستقلی محسوب نمی گردد. کارگر می تواند بابت نیازهای روزانه خود از این مرخصی استفاده نماید. مرخصی ساعتی با موافقت کارفرما استفاده می شود و حقوق و بیمه آن هم پرداخت می شود.
به ازای هر 7 ساعت و بیست دقیقه استفاده از مرخصی ساعتی، یکروز از مرخصی استحقاقی کارگر کسر می شود. 4-مرخصی آقایان در ارتباط با تولد فرزند: طبق قانون جوانی و جمعیت همسران شاغل می توانند از 3 روز مرخصی با حقوق برای همراهی و کمک به همسر و کودک بهره گیرند. ب: مرخصی های همراه با پرداخت حقوق توسط سازمان تأمین اجتماعی 1-مرخصی استعلاجی: مرخصی استعلاجی در صورت بیماری کارگر برای وی تجویز می شود. در طول مرخصی سازمان تأمین اجتماعی به کارگر بیمار غرامت دستمزد ایام بیماری پرداخت می کند.
در طول مرخصی استعلاجی، قرارداد کار به حالت تعلیق در می آید و بعد از پایان مرخصی و بهبودی کارگر، وی به کار قبلی بازگشته و کارفرما باید او را قبول کند و حق اخراج وی را در ضمن مرخصی استعلاجی ندارد. مرخصی استعلاجی با عنایت به مدت آن باید توسط پزشک معالج یا پزشک معتمد سازمان تایید گردد و در موارد بالاتر از 60 روز باید به تائید کمیسیون پزشکی سازمان تأمین اجتماعی برسد. در مدت و دفعات استفاده از مرخصی استعلاجی محدودیتی وجود ندارد و مهم تایید آن توسط مراجع ذکر شده است.
کارگاه هایی که برای مرخصی استعلاجی در طول سال محدودیت قایل می شوند کارشان غیر قانونی می باشد. در قوانین کار و تأمین اجتماعی محدودیتی راجع به استفاده از مرخصی استعلاجی تعریف نشده است.
2- مرخصی زایمان: در صورتیکه کارگر زن، حامله شود می تواند از 9 ماه مرخصی حاملگی بهره مند شود. مرخصی زایمان قبل و پس از زایمان قابل استفاده خواهد بود. تأکید بر اینست که 3 ماه از مرخصی مذکور پیش از زایمان استفاده گردد. در طول مدت مرخصی زایمان سازمان تأمین اجتماعی به کارگر غرامت دستمزد ایام حاملگی پرداخت خواهدنمود.
در طول مدت مرخصی زایمان، کارفرما حق اخراج کارگر را نداشته و بعد از پایان مرخصی، باید کارگر را به کار خود بازگرداند. لازم به توضیح است که سازمان تأمین اجتماعی برای موارد فوق فقط حقوق را پرداخت می کند و سایر مزایا باید توسط کارفرما به کارگر پرداخت گردد. مزایایی از قبیل مزایای رفاهی، حق سنوات، عیدی و... توسط کارفرما پرداخت می شود.
در ارتباط با زایمان مادران کارگر، آنها می توانند تا دو سالگی فرزند، روزانه به مدت یک ساعت از مرخصی شیر دهی برخوردار شوند. ج: مرخصی های بدون پرداخت حقوق و بیمه 1- مرخصی بدون حقوق: مرخصی بدون حقوق عموما برای تحصیل، آموزش، سفرهای خارجی یا معالجات خاص و طولانی مورد استفاده قرار می گیرد. مدت مرخصی بدون حقوق از مواردی است که پرداختی از جانب کارفرما به کارگر صورت نمی گیرد و حق بیمه وی هم به سازمان پرداخت نمی شود.
مرخصی بدون حقوق 2 سال است که در صورت تحصیل دو سال دیگر به آن اضافه خواهد شد. در طول مرخصی بدون حقوق که باید با موافقت کارفرما همراه باشد، قرارداد کار به حالت تعلیق در خواهد آمد و بعد از انتهای دوره مرخصی، کارگر می تواند به کار خود بازگردد و کارفرما باید او را قبول کند. شایان ذکر است که مدت 4 سال در ماده قانونی ذکر شده، جنبه حصری ندارد و در صورت توافق کارگر و کارفرما افزایش آن بلامانع است. در هر صورت در مرخصی بدون حقوق شخص هیچ حقوقی از کارفرما یا سازمان دریافت نمی کند، فقط قرارداد او برای مدت مرخصی معلق می شود و بعد از سپری شدن مرخصی می تواند به محل کار خود بازگردد. با عنایت به اینکه در مرخصی بدون حقوق حق بیمه ای بابت ایجاد سابقه پرداخت نمی گردد، ازاین رو شخص می تواند برای تداوم بیمه خود و پیشگیری از خلا بیمه ای، خودرا بیمه اختیاری و یا حرف و مشاغل آزاد کند.
در بیمه خویش فرمایی، متقاضی با درخواست خود مشمول بیمه قرار گرفته و حق بیمه را راسا به سازمان پرداخت می کند. در صورت عدم پرداخت حق بیمه مقرر، سابقه ای هم برای متقاضی منظور نمی گردد. باید توجه داشت که این نوع بیمه الزامی نبوده و مشمول قانون کار نیست به همین خاطر تعدادی از خدمات و تعهدات سازمان مثل بیمه بیکاری در آن منتفی است.
در مرخصی بدون حقوق نه سابقه بیمه برای کارگر منظور می شود و نه سابقه اشتغال برای کارگر به وجود خواهد آمد. یعنی کارگر نمی تواند خواهان اعمال سابقه برای پیشرفت شغلی و تجربه و... شود. 2- مرخصی حج واجب(ماده 73 قانون کار): این مرخصی یک ماه است و کارگر می تواند این مدت را از مرخصی استحقاقی خود استفاده نماید. اما اگر مرخصی استحقاقی نداشته باشد، می تواند از مرخصی بدون حقوق برخوردار شود. فرق این مرخصی با مرخصی بدون حقوق(مورد بالا) اینست که مرخصی حج واجب(چه با بهره گیری از مرخصی استحقاقی و چه بصورت مرخصی بدون حقوق) حتماً باید مورد موافقت کارفرما قرار گیرد، ولی در مرخصی بدون حقوق موافقت کارفرما لازم است.
در مرخصی حج چنانچه از مرخصی استحقاقی استفاده شود، طبعا حقوق این یک ماه به کارگر پرداخت می شود و حق بیمه آن هم به سازمان تأمین اجتماعی همچون ماه های قبل واریز می شود، اما اگر کارگر، مرخصی استحقاقی طلب نداشته باشد، از مرخصی بدون حقوق می تواند استفاده نماید که نه حقوق دارد و نه بیمه ای بابت آن پرداخت می شود. مرخصی حج واجب در طول خدمت فقط برای یک دفعه قابل استفاده می باشد.»
منبع: كاركادو
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب