یک ده آباد به از صد منطقه آزاد خراب!
به گزارش کارکادو، مناطق آزاد کشور که قرار بود کانون پردازش تولید و صادرات کالا با هدف ایجاد ارزش افزوده باشند؛ سالهاست از وظایف ذاتی خود فاصله گرفته اند و در حد یک محدوده خفاظت شده صنعتی باقی مانده اند.
به گزارش کارکادو به نقل از خبر آنلاین روزنامه اطلاعات نوشت: سیاستهای غلط اقتصادی سبب شده است تا مناطق آزاد کشور به جای توسعه کیفی، مدام درحال رشد کمّی باشند ولی در بین انبوه مناطق آزاد ایجاد شده، حتی یکی فاکتورهای رقابت با مناطق آزاد کشورهای همجوار را ندارد.
وسوسه عبور از موانع وارداتِ کالاهایی نظیر خودرو، لوازم خانگی، منسوجات و سایر اقلام مصرفی که در سرزمین اصلی با تعرفه های سنگین مواجه هستند؛ به انگیزه اصلی برای فعالیت مناطق آزاد ایران تبدیل شده است، ولی آمار دقیقی برای مقایسه میزان کالاهای تولید شده وارداتی در مقابل مصنوعات صادراتی از این مناطق در دسترس نیست. گزارش های منتشره از عملکرد مناطق آزاد هم تفکیک دقیقی از صادرات مواد نفتی و خام با سایر مصنوعات دارای ارزش افزوده بالا ندارد. علاوه بر این با وجود گذشت ۴ دهه از عمر مناطق آزاد در ایران، هنوز کیفیت خدمات قابل عرضه در این مناطق نسبت به سرزمین اصلی تفاوت چندانی ندارد. یعنی عمده قوانین و رویه های تجاری و صنعتی، تقریبا مشابه ضوابط موجود در شهرک های صنعتی سرزمین اصلی است.
بدتر این که سرعت ایجاد زیرساخت های سرمایه گذاری در این مناطق خیلی پائین است و انگیزه ای برای جلب مشارکت فعالین اقتصادی فراهم نمی نماید. به عنوان مثال ساخت پل خلیج فارس در منطقه آزاد قشم که ظرف ۳۵ سال قبل از مرحله چند پایه بتونی فراتر نرفته است، نشان داده است عملکرد این مناطق در گسترش زیرساخت ها موفق نیست. در دیگر مناطق آزاد کشور هم امکانات جابجایی کالا و مسافر، آب، برق، گاز، مخابرات و سایر ملزومات سرمایه گذاری صنعتی تفاوت چندانی با مناطق همجوار ندارد و مزیت های تبلیغی آنها، حقیقی نیست. مناطق آزاد ایران در ۴ دهه گذشته از عمر خود باید در حوزه ایجاد شرکت های مشترک بین المللی، فعالیتهای سرمایه گذاری، خدمات استارتاپی، استفاده از تکنولوژهای برتر، فعالیتهای تولیدی، تجاری، بانکی، بیمه ای، حمل و نقل و غیره بسیار پیشرفته تر از سایر نقاط کشور باشند، اما آیا به واقع چنین بوده است؟!
آیا انبوهی از توافق نامه های امضاء شده خارجی و داخلی در گذشته برای حضور بنگاه های اقتصادی پیشران در مناطق آزاد کشور، تابحال جامه عمل به خود پوشیده است یا صرفا در بایگانی این مناطق به عنوان گزارش عملکرد مدیریتی باقیمانده اند؟! علل اعلامی از جانب مدیران این مناطق برای ضعف سرمایه گذاری ها، بیشتر شبیه یک توجیه ناکارآمدی و فرافکنی مسئولیتی است، چونکه مناطق آزاد کشورهای همجوار با امکانات اولیه بمراتب کمتر از آنها به توفیقات چشم گیر دست یافته اند.
بجاست بعد از گذشت سال ها از تاسیس مناطق آزاد تجاری و مناطق ویژه اقتصادی؛ گزارش شفافی از میزان توفیقات سرمایه گذاری، تولید و تجارت هر یک به تفکیک منتشر شود تا لزوم ادامه وجود آنها قابل تشخیص باشد. از طرفی درصورتیکه موفقیت ویژه ای در بهبود فضای کسب و کار برای تولیدکنندگان و تجار داشته اند؛ باید بتوان این تجارب را (خصوصاً در دوره تشدید تحریم ها) به سرزمین اصلی تعمیم داد. شاید وقت آن رسیده که به جای دغدغه ایجاد صد منطقه آزاد تجاری، در فکر بنیان یک ده آباد اقتصادی باشیم.
به اجمال، گزارش های منتشره از عملکرد مناطق آزاد هم تفکیک دقیقی از صادرات مواد نفتی و خام با سایر مصنوعات دارای ارزش افزوده بالا ندارد. از طرفی چنانچه موفقیت ویژه ای در بهبود فضای کسب وکار برای تولیدکنندگان و تجار داشته اند؛ باید بتوان این تجارب را (خصوصاً در دوره تشدید تحریم ها) به سرزمین اصلی تعمیم داد.
منبع: كاركادو
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب